نیروگاه‌های خورشیدی و اقتصاد مقاومتی: پیوندی ناگسستنی

اقتصاد مقاومتی به عنوان الگویی پایدار و درونزا، بر کاهش وابستگی به منابع بی‌ثبات خارجی، استفاده حداکثری از توان داخلی و افزایش تاب‌آوری در برابر شوک‌های اقتصادی تأکید دارد. در این چارچوب، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی به مثابه یکی از کارآمدترین و استراتژیک‌ترین راهکارهای عملیاتی نمود می‌یابد. انرژی خورشید با در دسترس بودن در سراسر جغرافیای ایران، به عنوان یک منبع بومی، پایان‌ناپذیر و رایگان، پایه‌ای محکم برای استقلال انرژی کشور فراهم می‌سازد. سرمایه‌گذاری در این حوزه نه تنها خروج ارز برای تأمین سوخت نیروگاه‌های فسیلی را کاهش می‌دهد، بلکه با تثبیت هزینه‌های تولید برق در بلندمدت، بخش صنعت و تولید را در برابر نوسانات قیمت جهانی حامل‌های انرژی مصون می‌دارد. این امر به ویژه در شرایط تحریم و نوسانات بازارهای جهانی، نقشی حیاتی در حفظ ثبات اقتصادی ایفا می‌کند.

جنبه دیگر این پیوند، تحرک بخشیدن به چرخه تولید و اشتغال داخلی است. زنجیره ارزش توسعه نیروگاه‌های خورشیدی، از مرحله مطالعات و طراحی گرفته تا ساخت سازه‌ها، نصب و راه‌اندازی و خدمات پس از آن، می‌تواند موجب رونق کسب‌وکارهای ایرانی و ایجاد فرصت‌های شغلی مستقیم و غیرمستقیم گردد. رشد این صنعت، تقاضا برای تولید داخلی تجهیزات مرتبط مانند سازه‌های نگهدارنده، کابل‌ها، تجهیزات الکتریکی و حتی در بلندمدت سلول‌های خورشیدی را افزایش می‌دهد و می‌تواند به ایجاد و تقویت صنایع دانش‌بینیان در داخل کشور منجر شود. شرکت‌هایی مانند انرژی گستر هوران پایا با تمرکز بر توسعه پروژه‌ها در مقیاس بزرگ، ضمن جذب سرمایه‌های داخلی، بستری برای مشارکت و رشد سایر شرکت‌های کوچک و متوسط در این اکوسیستم فراهم می‌آورند و در عمل به افزایش «تولید ملی» و «اشتغال پایدار» به عنوان دو رکن اصلی اقتصاد مقاومتی کمک می‌کنند.

در نهایت، نیروگاه‌های خورشیدی با تأمین انرژی پاک، به کاهش آلودگی هوا و حفظ محیط زیست کمک شایانی می‌نمایند. این موضوع علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت جامعه و کاهش هزینه‌های سنگین درمان، از منظر اقتصاد مقاومتی نیز حائز اهمیت است؛ چرا که تخریب محیط زیست و آلایندگی، در بلندمدت هزینه‌های گزاف بازسازی و درمان را بر دوش اقتصاد ملی تحمیل می‌کند. بنابراین، سرمایه‌گذاری در انرژی خورشیدی نوعی سرمایه‌گذاری پیش‌گیرانه و آینده‌نگر برای حفظ سرمایه‌های طبیعی کشور است. با توجه به اهداف بلندمدتی مانند برنامه ۲۰۰۰۰ مگاواتی شرکت انرژی گستر هوران پایا، می‌توان دریافت که توسعه انرژی خورشیدی در ایران، فراتر از یک انتخاب، یک ضرورت راهبردی برای تحقق اقتصاد مقاومتی، امنیت انرژی و توسعه پایدار است که در آن، منافع اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی در هماهنگی کامل قرار می‌گیرند.